Ik mag nog een aantal dagen werken en dan vakantie vieren. Nou ja, vakantie… dat ken ik al jaren niet meer. Ik wil mijn manuscript afronden, een videoclip opnemen, een kaftfoto uitkiezen, lezen en genieten met de hond. Ondertussen heb ik een nieuw shirtdesign ontworpen, omdat ik een huge John & Yoko fan ben.

O ja, en dan de winnaar van het geweldige en heerlijke boek van Jonas Jonasson is gewonnen door… Yvonne!!! Van harte gefeliciteerd. Jij kwam voor tachtig procent heel dichtbij mijn waarheid. En geniet van jouw welverdiende prijs!

Het is een heerlijk, hilarisch leuk en prachtig boek met een geweldige titel en ik houd van geweldige titels, humorvolle en heerlijke leeswegboeken. Vandaar dat u er ook xe9xe9n kan winnen. Beantwoord dan mijn vraag met eigen inzicht; Waarom zou ik mijn boek 'De zoektocht naar mijn ongelijk' genoemd hebben? Doe het fantasierijk, neem het letterlijk en de mooiste inzending wint dit geweldige boek.

die ik uitgegeven heb op een rijtje gezet!
Overigens heb ik ook de meeste kaften ontworpen
en bedacht en ben bijzonder trots op alle boeken…

 
Alleen die laatste zal niet bekend voorkomen, want daar twijfel ik over. Er zijn slechts drie exemplaren, want deze bundel is te goed om zelf uit te geven…

Ik heb de tweede roman weer even opzij gelegd en ben begonnen met schrappen en herschrijven in de eerste roman. Tevens ben ik naarstig op zoek naar een foto voor op de kaft van het manuscript. Het draait hier om een scene waarbij Anne Floor haar broek een beetje naar beneden laat doen en haar heup laat zien aan de hoofdfiguur. Hoewel het boek seksuele passages bevat heeft dit niets met erotiek. Anne Floor heeft namelijk een afspraak met een man en is onzeker en daardoor is er een eetprobleem ontstaan. Eenmaal aan het praten doet zij haar broek een stukje naar beneden en zegt dan: x93Maar begrijp je het dan niet,x94 zegt ze, x93kut man, ik ben zo lelijk. Ik vraag me continu af of ik niet te dik ben.x94 En terwijl ze praat rollen de tranen over haar wangen. Met haar rechterhand trekt ze een stuk broek naar beneden en zegt: x93Moet je zien,  moet je zien? Het is hier allemaal skin en bones, maar in mijn hoofd zie ik te veel vlees op dat bot, als ik al die andere mooie meisjes zie vraag ik mij af of Dylan liever bij hun zou willen zijn. Waarom belt hij mij niet. Waarom belt hij niet? Misschien zit hij wel bij zijn pretty mooie, blonde ex en is hij mij al vergeten. Kutzooi!"

Wie durft het aan om zich te fotograren om deze scene in beeld te zetten. Het hoeft niet iemand te zijn die mager is, want ook al heeft iemand een eetprobleem in de spiegel ziet zij zich altijd dikker dan hoe wij een Anne Floor zien. Doe mee en ontvang een schitterende verrassing. Waarvan een manuscript met jouw foto.

"Een schrijver vergeet nooit de eerste keer dat hij een paar munten of een loftuiting accepteert in ruil voor een verhaal. Nooit vergeet hij de eerste keer dat hij het zoete gif van de ijdelheid in zijn bloed voelt en gelooft dat, als hij er nu maar in slaagt zijn gebrek aan talent voor iedereen verborgen te houden, de droom van de literatuur in staat zal zijn hem een dak boven het hoofd te verschaffen, een warme maaltijd aan het einde van de dag en, waar hij het meest naar hunkert: zijn naam gedrukt op een miezerig stuk papier dat ongetwijfeld langer zal leven dan hij."  Carlos Ruiz Zafon, citaat afkomstig uit het boek: 'Het spel van de engel'.

Bij het teruglezen van mijn roman bedacht ik mij dat de eerste twee hoofdstukken geschrapt zijn en dat is niet erg, maar als lezer vraag je dan af wat er geschrapt is en waarom. De laatste reden is simpel, omdat deze niet bijdragen aan de verhaallijn. Normaal worden deze hoofdstukken dan gedelete of weggegooid, maar ik dacht laat ik eens loyaal zijn en het wel met u delen. Vandaar dat ik ze hier best met u wil delen en aangezien het vakantie is heeft u daar alle tijd voor. Oorspronkelijke werktitel: 'Jongeman zoekt vrouw voor drie maanden'.

Inleidend gezever

'Waarom bel je me nooit meer terug?x92 Jankend schreeuwde ze aan de andere kant van de lijn. Waarop ik de hoorn erop gooide. x91Bitchx92, mompelde ik tegen de hoorn. Godverdomme, hoe had dit nou ooit kunnen gebeuren? Dat ik het zover had laten komen. Godverdomme. Hoe het begon? Ik zal het u vertellen.

Er was namelijk eens een prins op het witte paard. Op zoek naar de schone, blanke prinses. Niet dat ik iets tegen allochtonen heb, maar zo was het nu eenmaal in dxedt verhaal. Later zul je zien dat ik ook nog een donkere dame neuk, maar eerst verder met dit verhaal. Waar waren we? O ja, prins, prinses, het op zoek zijn. En terwijl de prins zijn paard trotseerde, liet hij zijn donkere haren wapperen door weer en wind, liet ze in de war geraken door de storm en over zijn gezicht, als slierten, hangend naar regen. Zo trok hij door het donkere woud over bergen en horizon. Waar je de nachtelijke dieren kon horen suizen en geoehoe klonk van alle kanten, maar de prins had niets te vrezen, want hij had een doel. Daar aan de andere kant van de rotsachtige massa moest zijn geliefde zijn. En om een lang verhaal kort te maken: Hij vond haar dus en ze was mooi. Mooier dan mooi. Mooier dan hij ooit had durven dromen. Hoe clichxe9 het ook allemaal mocht klinken. Het was zo. Ze had een kanten jurk die van een burgerlijke truttigheid aan elkaar hing en haar lippen waren gothic zwart. Zo ook haar ogen met een vleugje paars. Haar haren waren gitzwart en net boven haar jurkje zag je het kloofje van haar borsten. Cup C. De prins deed een stap voorwaarts en bekeek haar vanaf de lichtbehaarde benen tot aan haar lieve guitige wangetjes. Zoals ze daar lag in de glazen kist. Hij raakte een wang teder, zoals hij nooit eerder een wang had gestreeld, en kwam met zijn lippen steeds dichterbij. Hij moest haar zoenen. Hij wist het. Zijn verlangen was te horen. Zelfs de echo, vanuit de bergen, liet het kloppen van zijn hart horen. Zij was zijn vrouw. Nogmaals opende hij zijn ogen en sloot ze weer. Hij tuitte zijn lippen net voor de hare en bijna raakte hij ze tot ineens een totale paniek hem overviel, want wat als hij nou niet de ware zou zijn voor haar? Of dat ze hem zou aanklagen wegens ongewenste intimiteiten en dat hij een klap in zijn gezicht kon verwachten? Hij schrok nogmaals. Het zweet brak hem uit. Hij moest er vandoor. In totale verontrusting viel hij over wat takken, kroop overeind en met zijn kledij onder de modder sprong hij op zijn paard om zich even later bij een norse, oude berk neer te zetten Daar huilde hij een rivier en ineens beseft u dat u in xe9xe9n van de meest verschrikkelijke sprookjes ooit bent beland, maar ja, zo gaat het natuurlijk niet. Het ware verhaal is dat ik niet echt weet hoe het tussen droomprinsen en prinsessen gaat. Ik weet niet echt wat x91warex92 liefde is. Het spijt me, maar eigenlijk verzon ik dit ook maar omdat ik mij verveelde en toevallig een dagje vrij had. Het eigenlijke verhaal gaat veel dieper. Gaat u mee?

Kijk. Het begon dus met een idee. Zoals waarschijnlijk alles ontstaat met een idee of het nu impulsief is of dat er jaren over is nagedacht, kortom: een idee. Maar wacht eens even wat zegt het Van Dale hiervan? 

idee¹ (het ~, ~xebn)
1 gedachte
2 plan

idee² (het, de ~ (v.), ~xebn)
1 [fil.] het veronderstelde eeuwige en volmaakte grond- of voorbeeld van iets

 Okxe9, mee eens. Het was iets waar ik mee rondliep. Een tijdje. Nee, niet xe9cht. Meer een spontane actie. Ik was wat contactadvertenties aan het lezen en bedacht mij wat ik zou schrijven in een advertentie. Dus ging ik op zoek naar datingservices op het net en ineens wist ik het. Dus vulde alsvolgt mijn profiel in:

 Profiel van Tristan71

Lokregel: Tadaa! Daar ben ik danx85

Jongeman zoekt vrouw voor drie maanden.
Daarna is de lol er toch wel vanaf.Mocht er nu toch per ongeluk pats-boem-slik-het-vlinder-in-het-buik-gevoel zijn ontstaan dan zouden we eens een ernstig gesprek moeten houden.

Opwinders:
Vrouwen en humor.

Afknappers:
Vrouwen met een topje en daaronder een blote buik en als ik bedoel buik dan bedoel ik geen buikje, maar er zijn dingen die je soms gewoon beter voor jezelf kunt houden.
En skibroeken en leggings bestaan die nog, want daar walg ik van.
Ook van hele grote neusringen, die je net zo goed om je vinger kan doen, ben ik niet zo gecharmeerd en vrouwen die slechts maar xe9xe9n standje in bed apprecixebren die wil ik ook vast bedanken. Hierbij alvast mijn welgemeende excuses.

Nou, je kan wel raden dat het niet echt storm liep in mijn mailbox. Maar toch kreeg ik enkele reacties. Weliswaar waren de meeste onder een pseudoniem, maar ik reageerde dan ook alleen op profiel met foto. Ja, ik wilde natuurlijk wel weten wat ik in de pocket had. Ook ging ik daten. Dan trok ik speciaal de kleren aan waarvan ik dacht dat ze bij de dame in kwestie zouden passen. Dus als ik had gelezen dat ze sportief was, dan werd het natuurlijk een vlotte spijkerbroek met truitje of misschien een nonchalante x91lookx92 en met de administratieve medewerkster wilde ik nog wel eens in pak gezien worden en bij de tandartsassistente had ik van tevoren wel minimaal drie keer mijn tanden gepoetst. Niet dankzij vooroordelen, maar ik wilde ze inpalmen natuurlijk. En heus niet voor de seks. Al zou dat niet onaangenaam geweest zijn, maar ik vond het al fijn om te verlangen naar een gesprek. Het zou mij niet eens uitmaken of het diepgang had. Ik had er drie jaar over gedaan om over mijn relatie met Anna heen te komen en weer een beetje mens te worden.

Dating numero uno werd dan ook iets heel anders als waar ik normaal voor zou gaan. Eveline was haar naam. En Eveline deed iets in de financixeble sector, zoals ze dat dan verwoordde. Zij was het type van Toon Hermans-poxebzie. Ze begon dag ook xe9xe9n van haar geluksgedichten van Toon heel traag voor te lezen: mijn leven is oneindig groot/de hele mensheid woont erin/als het allxe9xe9n mijn leven was/dan had het hoegenaamd geen zin. Zucht. Ja, mooi! Zei ik nog. Met alle dagelijkse clichxe9s. Ook het letten op woorden was een tik van haar. Als ik x91als mijx92 zei dan verbeterde ze het meteen in x91dan ikx92. En dat waren pas de eerste tien minuten van ons samenzijn. We maakten een afspraak op zox92n pittoresk terrasje. Lekker in het zonnetje. Voor mevrouw een cola light en een seven up voor mij. Ja, ik hield mij in. Om later, hoe de avond ook vorderde, mij vol te tanken met wijn en port. Af en toe een kaasje erbij. Zelf dronk ze niet zoveel, zei ze, meer voor de gezelligheid en roken dat was een sociale aangelegenheid. Tuurlijk. Ik was het na een paar uur al beu eigenlijk. Maar ze was wel aanhankelijk en voor ik het wist stapte ze uit zichzelf op. Ze moest de volgende dag vroeg op, zei ze. En daar zat ik dan. Bestelde nog een whisky en vertrok, op mijn fiets, weer richting huis om me daar zappend te vermaken op de bank. Ik hoorde nooit meer iets van haar. Ondanks dat ik mijn telefoonnummer niet wilde geven, want je zal toch maar eens nergens spijt van krijgen in je leven.

Date nummer twee en drie daar zal ik niet eens over uitweiden. Dat waren zulke georganiseerde dames die meteen hun hele leven hadden uitgestippeld in banen, zodat ik al wist, wanneer ik met hen in bed zou belanden, wat ik over vijf jaar zou gaan doen. Maar date nummer vier was interessant en zag er leuk uit bovendien. Een hele vlotte meid waar ik het meteen mee kon vinden. Ze was een beetje verlegen, maar dat sierde haar lach. In totaal hebben we twee afspraakjes gehad en soms ontving ik nog een e-mail waarin ze dan vroeg hoe het met mij was, maar eigenlijk was ze te lief voor mij. Te lief. Kan dat dan? Ja, ik weet het niet, maar ik word daar zelf dan zo bang van. Bang om gekwetst te worden door zox92n lief meisje. Haar naam was Jetske. En dat vond ik al een erg mooie meisjesnaam voor een meisje. Als ze een jongen was geweest met de naam Jetske dan had ik het toch wel minder gevonden, omdat ik toch uitsluitend op het vrouwelijk geslacht reageerde, maar Jetske it was. Haar haren had ze in een modern soort van neo-punk kapsel, zo van net wel net niet overeind staand hanenkammetje en kuiltjes in haar wangetjes als ze lachte en o wat houd ik van kuiltjes als ze lachte. En dat deed ze. Ze genoot tijdens ieder afspraakje en dan zag je haar oogjes zo lieflijk op en neer gaan en ik hield van Jetske. Zoals ze het glas hief en aan haar lippen zette en hoe ze haar kraagje goed deed en soms heel lief mijn knie zacht aanraakte, wanneer we samen in een deuk lagen om een herkenningsfactor. We hadden veel gemeen. Onze passie voor muziek. Zij hield van Oasis en ik had weer meer op met The Cure. Maar wat dan nog. Er was iets tussen Jetske en mij, maar je kon het geen liefde noemen. Ze begon een maatje te worden en als ik ergens een schurfthekel aan heb dan is het de liefde bedrijven met iemand die zojuist je maatje is geworden. Dus Jetske was weer een mooie herinnering in de geschiedenis en de rijtjes van namen die zouden volgen.

De vijfde was een amateur-hoertje. Waarvan ik dan ook gretig gebruik van maakte, omdat het toch al zox92n half jaar geleden was. Hoewel ik het ook wel een beetje vreemd vond moet ik toegeven. Een prostituee. Hoe ga je in godsnaam om met een prostituee? We hadden afgesproken in de stationsrestauratie. Daar aan de praat geraakt kwam ze er al snel mee boven tafel. Ze was studente en om het te kunnen betalen had ze dit als bijverdienste. Ze was een mooi, donker mokkeltje. Zo uit een r&b-videoclip weggelopen. Deze muziek had dan ook weldegelijk haar voorkeur toen we bij mijn thuis aan waren gekomen. Ware het dat ik hier zelf zox92n afgrijselijke hekel aan heb en dus mijn stereotoren deze avond niet aan werd gezet. Ik vertelde haar dat ik niet ervaren was op het gebied van seks op betaling en vroeg haar dus hoe het in zijn werk ging. x93Vooraf betalen,x94zei ze vriendelijk, x94en laat de rest dan maar aan mij over.x94 Eerst ging ze naar de badkamer om een washandje te halen en begon mij te wassen. Daarna stond ze in mijn slaapkamer en ik moet zeggen dat het allemaal een beetje te snel ging voor mij, want ik deed de deur open en zij stond al in haar bodystocking. Ik kon nog net zien hoe ze de onderste knoopjes opendeed. Waarop eerst haar net behaarde kutje zichtbaar werd en ze zo het bodyding boven haar hoofd uittrok en mij op bed legde. x91Kom maar,x92 zei ze, waarop ze me begon uit te kleden.  Langzaam ontdeed ze mij van mijn broek en daarna mijn slip. Met mijn ogen dicht voelde ik hoe ze haar lippen sloot om mijn pielemans. Ik trilde, maar nondeju wat kon zij zuigen zeg. Even opende ik mijn ogen en zei nog: x91maar moeten we nietx85x92 En zag het al. Met haar mond had ze het rubbertje er al omheen gedaan. x91Doe maar rustig,x92 zei ze. En ging boven op me zitten. En ik kon merken dat dit niet haar eerste keer was. Met kreuntjes en de meest geile bewegingen die ik ooit had ervaren. En je weet dat ze faket. Daar is het immers een hoer voor, maar op dat moment besefte ik xe9xe9n ding: Al mijn toekomstige exen mogen faken tot ze er dood bij neervallen. Dit was geweldig! Ook kon ik mijn ogen niet van haar borsten afhouden. Dit was niet meer normaal. Niet veel later zakte mijn pik in een slappe bui. Hoe het kwam weet ik niet. Ik was ook over van alles aan het nadenken. Waaraan had ik dit verdiend? Wie is zij werkelijk? En wat als mijn buren haar straks naar buiten zien gaan? En dragen moslims werkelijk een leren hoofddoek als ze aan Sm doen? x91Gaat hetx92 vroeg ze, x91of wil je niet meer? x92Eh, jawel, maar ehmx85x92 Zucht. x91Kom maar,x92zei ze met zachte stem. En ze ging naast me liggen. Met haar rug en haar billen naar me toe begon ze langzaam met haar hand over mijn ding te strelen. En terwijl ik staarde naar de mooiste en meest ronde billen die ik ooit had gezien voelde ik me weer meer en meer opgewonden worden. Niet veel later was ze bezig met mij te masturberen alsof ik het zelf aan het doen was. Was dit mogelijk? Een vrouw die zo goed een man kon bevredigen? Mijn lichaam kronkelde. Ik kreunde, terwijl zij op haar horloge keek. Over dat laatste wilde ik even niet nadenken. x91Kom je nog?x92 Wat een vraag, dacht ik. Kom je nog? Kom je nog! Het duurde niet lang meer of ik had dat mooie donkere chocoladehuidje helemaal ondergespoten. Haar borsten, haar linkerhand en die billen, ja vanaf dat moment, zouden die billen mij altijd bijblijven. Maanden zou ik mij daar nog op hebben kunnen aftrekken. Ondertussen was ze naar de badkamer vertrokken om zich te douchen en verliet ze mijn woning met de taxi. De dag daarop zag ik haar op het kille station, toen ik op weg was naar mijn werk. We spraken geen woord. Zelfs geen knik of buiging van ons hoofd.

Daarna volgde Miss Sporty, de straight-edger en de kakmadam die ook nog eens gelovig was. Waarop ik besloot dat het uit was met de pret. Dan maar gewoon vrijgezel en daarvan genieten. Maar waarom dan juist dit idee zal u zich misschien afvragen. Nou, ik zat er dus mee in mijn hoofd, omdat ik een roman wilde schrijven en daarvoor een klein onderzoekje wilde verrichten. Het zou gaan over een jongen en een meisje die een afspraak maken voor een relatie van drie maanden en tijdens dat gebeuren houden ze ieder een dagboek bij. De jongen zou je lezen op de linkerkant en het meisje op de rechterkant van de paginax92s. En tijdens de relatie gaat het mis. Zowel jongen als meisje zijn verliefd geworden op elkaar. Maar ze kunnen het niet vertellen, want dat hoorde niet tot het plan. Op de laatste dag vertelt de jongeman zijn relaas. Waarop het meisje boos wordt en kwaad de deur achter zich dichtslaat. Huilend zou ze lopen door de regenachtige straten, zodat niemand haar tranen zou kunnen zien en niemand het ooit te weten zou komen. Punt. Einde verhaal, dacht ik. Tragisch maar zo mooi romantisch. Diezelfde avond heeft Tristan zijn nieuwe profielfoto opnieuw online gezet, want zo heet hij volgens zijn profiel en toen las ik dit ineens in mijn mailbox: "Jij bent echt de lekkerste en houd nu al van je zonder ooit met je te hebben gepraat, lekker ding." Huh? Een vrouw en niet praten dat bestaat niet.

Het heren shirt wilde ik er een beetje used uit laten zien. Dat vind ik wel leuk, vandaar de grauwe kleur en dat ik de foto een beetje ouderwets heb gemaakt. Het dames shirt is uniek. Aan de voorkant zijn er links en rechts onderaan twee opgenaaide zakjes en een speelse halsnaad waarbij het halsboordje naar de linkermouw loopt. Dit is niet goed te zien, maar u kunt ze vergroten.

Er zal heel wat gejammed worden in The 27 Club met zoveel briljante, geniale, soulvolle zangers, zangeressen, bluesgitaristen en bruisen van de tragiek, maar ook grensverleggend zullen zij wederom een nieuwe wereld herontdekken. Het podium is continu bedekt met stoom, zonder dat daar een rookmachine voor nodig is en er mag binnen gewoon gerookt worden. En als ze niet staan te zingen, filosoferen of op de wc worden aangetroffen dan staan ze aan The Whiskey ar heerlijk te keuvelen over het leven. Je zou er nooit geklaag over het weer horen, daar zijn ze nou eenmaal niet mee bezig. Ergens zijn zij allen onzekere mensen, maar over xe9xe9n ding kunnen wij het zeker zijn. Talent die vanuit hun tenen kwam, soul die in hun diepste ziel geworteld zat en een schreeuw die hunkerde om alles, maar dan ook alles uit het leven te halen en dat deden zij! R.I.P.

Deze afbeelding heb ik ontworpen en op een t-shirt laten drukken, niet vanwege commercieel oogpunt, maar omdat ik hoop dat met het overlijden van miss Amy Winehouse de deur van The 27 Club wel even gesloten mag zijn. Ik zal er alvast xe9xe9n opsturen naar zangeres Stella Bergsma van Einstein Barbie die met de onderste zin kwam aanzetten: Members only. And so it is. We are not alloud.